Narkotyki – droga donikąd

Człowiek jest istotą, która uzależniona jest od wielu rzeczy bądź idei nie zdając sobie z tego sprawy. Stan taki ogranicza wolność jednostki. Najczęściej uzależnieni jesteśmy od osób najbliższych: rodziców, swoich partnerów, dzieci, ludzi, których darzymy miłością czy przyjaźnią. Zależy nam na ich zdaniu, staramy się być blisko nich, chcemy być przez nich kochani i akceptowani. Łączymy z nimi poczucie bezpieczeństwa, zadowolenia i szczęścia. Jeśli nie spełniają naszych oczekiwań i nie dają nam tego, na co czekamy, reagujemy niepokojem, lękiem, depresjami, czasami awanturujemy się o swoje prawa. 

Są jednak uzależnienia groźniejsze w skutkach, bo mające wpływ na sferę nie tylko psychiczną człowieka, ale i fizyczną, niszczące jego zdrowie i życie. To uzależnienie od nikotyny, alkoholu, narkotyków, lekarstw, a także hazardu, stanu posiadania, pracy czy ostatnio od gier komputerowych i Internetu. Popadają w nie zwykle osoby, które mają problemy z własna tożsamością, z przystosowaniem się do otaczającego świata. Trudno im nawiązać kontakt
z otoczeniem, które je przeraża i niepokoi. 

Specjaliści rozróżniają dwa rodzaje uzależnienia: ...  Czytaj całość

Dzieci i młodzież w kryzysie – możliwość wsparcia w szkole.

W praktyce szkolnej często zauważamy zachowania, z których można wywnioskować, że coś złego z dzieckiem się dzieje. W jego funkcjonowaniu w szkole, reakcjach, kontaktach rówieśniczych zaszły istotne zmiany wskazujące na przeciążenie stresem. Widzimy, że dziecko samo nie daje sobie rady, potrzebuje wsparcia i pomocy .

Czasem uczniowie mówią o tym wprost, zwierzają się z trudności w domu, szkole, grupie rówieśniczej, czasem jednak zamykają się w sobie, izolują, zostają sami ze swoim problemem, co zazwyczaj przerasta ich możliwości adaptacyjne. Często wówczas mamy do czynienia z kryzysem psychicznym.

Kryzys psychiczny- to ostre doświadczenie zakłócenia równowagi psychicznej spowodowane np. niespodziewanym, trudnym zdarzeniem. Doświadczenie takie przekracza możliwości samodzielnego poradzenia sobie z nim. ...  Czytaj całość

Nieprawidłowy oddech i jego wpływ na rozwój dziecka

Oddech dziecka oddychającego w sposób prawidłowy zmienia się w momencie pierwszej niedrożności nosa. Pierwszy katar, sapka, infekcja chorobowa zmusza dziecko do wentylacji torem ustnym. W związku ze znaczą w tym wieku wiotkością mięśni żuchwy dość szybko ustala się oddychanie ustami i u wielu dzieci nie mija ono samoistnie po ustaniu stanu chorobowego.

Prawidłowy tor oddychania (przez nos) wpływa na właściwy rozwój całej twarzy. Podczas przechodzenia przez nos powietrze jest oczyszczane, ogrzewane i nawilżane. Bardzo ważne jest, by dziecko oddychało przez nos zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy przez sen (oddech dziecka w czasie snu powinien być spokojny i cichy). Powietrze pobierane nosem powoduje masaż dna jamy nosowej i w sposób bezpośredni przyczynia się do poprzecznego rozrostu kości szczęki. Zapobiega to powstawaniu podniebienia gotyckiego.

Natomiast nieprawidłowy tor oddechowy (oddychanie przez usta) prowadzi do częstych zmian próchnicowych i infekcji górnych dróg oddechowych (wdychane powietrze nie jest oczyszczane ani ogrzewane przez jamę nosową). Przyczynia się w dużej mierze do powstawania wad wymowy – stale otwarte usta doprowadzają do hipotonii (obniżenia napięcia mięśniowego) zarówno warg, jak i policzków. Brak równowagi w funkcjonowaniu mięśni języka, policzków i warg doprowadza do obniżenia pozycji języka z jego położenia fizjologicznego (przy podniebieniu). Osłabione w ten sposób mięśnie języka utrudniają znacznie jego pionizację w czasie kształtowania się mowy dziecka, a co za tym idzie – nabycie prawidłowej artykulacji wielu głosek, szczególnie sz ż, cz, dż, l oraz r. Otwarta przez długi czas buzia i nieprawidłowa pozycja spoczynkowa języka powoduje nadmierne wysuwanie języka do przodu, a to z kolei doprowadza do powstania seplenienia międzyzębowego (język wsuwa się między zęby, jest spłaszczony. Wada może dotyczyć jednego lub trzech szeregów głosek: s, z, c, dz; sz, ż, cz, dż oraz ś, ź, ć, dź). Taka interdentalna wymowa może obejmować nawet głoski: t, d, n, l, r...  Czytaj całość

AUTYZM W PIGUŁCE

Słowo autyzm wywodzi się z języka greckiego autos – znaczy „sam”. Termin wprowadził do psychiatrii szwajcarski lekarz Eugen Bleurer w 1911 roku, jako jeden z głównych objawów schizofrenii. Po ponad trzydziestu latach austriacki pediatra Leo Kanner w 1943 roku umieścił autyzm w oddzielnej kategorii diagnostycznej.

Nie do końca wiadomo co wywołuje autyzm, istotną rolę odgrywa podatność genetyczna oraz czynniki środowiskowe, infekcje, nieprawidłowości w przemianach metabolicznych, zaburzenia okresu ciąży i porodu oraz wiele innych dotychczas nierozpoznanych. Badania przeprowadzone u autystycznych osób wykazały pewne nieprawidłowości w kilku rejonach mózgu. Oprócz tego inne badania sugerują, że osoby z autyzmem mają zły poziom serotoniny i innych neuroprzekaźników w mózgu.

Zgodnie z Międzynarodową Klasyfikacją Zaburzeń Psychicznych i Zaburzeń Zachowania ICD-10 autyzm jest całościowym zaburzeniem rozwoju charakteryzującym się nieprawidłowym i/lub upośledzonym rozwojem, pojawiającym się przed 3 rokiem życia, w którym występuje nieprawidłowe funkcjonowanie we wszystkich spośród trzech sfer: interakcjach społecznych, komunikacji oraz ograniczonym, powtarzającym się repertuarze zachowań. ...  Czytaj całość

Arteterapia – terapia sztuką w pracy z dziećmi i młodzieżą

Głównym celem arteterapii jest dokonanie zmiany oraz rozwoju osobistego za pomocą sztuki: plastyki, muzyki, tańca, dramy, literatury, filmu, fotografii. Daje możliwość symbolicznego wyrazu trudnych przeżyć, doświadczeń i emocji w bezpiecznych warunkach, bez mówienia „wprost”. Podczas arteterapii może występować nauczanie nowych umiejętności i technik plastycznych, jednak skierowana jest ona raczej na rozwijanie i wydobywanie obrazów pochodzących z wnętrza osoby, niż na odtwarzanie obrazów i obiektów odbieranych przez osobę ze świata zewnętrznego.

Arteterapia to działania, które można wykorzystywać w pracy
z dzieckiem ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi, jak też w celu rozwijania talentów w pracy z dzieckiem zdolnym.

Cele działań arteterapeutycznych: ...  Czytaj całość

Zakończyła się kolejna edycja „Szkoły dla Rodziców i Wychowawców”

W okresie od 7 maja 2019 r. do 2 lipca 2019 r.  w Miejskiej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Krośnie odbyła się kolejna edycja „Szkoły dla Rodziców i Wychowawców”. Zachęceni przez pracowników poradni rodzice sami zgłosili się do udziału w warsztatach umiejętności wychowawczych. Prowadzone zajęcia – tym razem przez Jolantę Gierlach – Jurczak (psychologa) oraz Monikę Prugar (pedagoga) – miały na celu wsparcie rodziców w budowaniu prawidłowych relacji z dzieckiem oraz poszerzenie kompetencji rodzicielskich.

Program  „Szkoły” obejmował takie zagadnienia, jak:

  • rozpoznawanie, wyrażanie i akceptowanie uczuć
  • aktywne i wspierające słuchanie
  • motywowanie dziecka do współdziałania
  • modyfikowanie niepożądanych lub nieodpowiednich zachowań dziecka
  • uwalnianie dzieci od grania narzuconych ról
  • wspieranie procesu usamodzielniania się dziecka
  • konstruktywne rozwiązywanie konfliktów
  • kary a konsekwencje.

Odbywające się w niewielkiej grupie spotkania warsztatowe pozwoliły rodzicom ćwiczyć umiejętne komunikowanie się z dzieckiem oraz wymieniać się doświadczeniami i pomysłami na radzenie sobie z trudnościami wychowawczymi. Atmosfera zaufania i spokoju przyczyniła się również do nawiązania koleżeńskich relacji pomiędzy uczestnikami, co już w trakcie trwania programu zaowocowało wymianą numerów telefonów i wzajemnym poznawaniem dzieci. ...  Czytaj całość

Ćwiczenia wzmacniające mięśnie posturalne.

Mięśnie posturalne biorą udział w utrzymywaniu prawidłowej, pionowej postawy ciała człowieka. Ogólnie mówiąc, zalicza się do nich mięśnie pleców, barków i tłoczni brzusznej. Do głównych mięśni posturalnych zalicza się mięsień prostownik grzbietu, mięsień prosty brzucha, mięsień pośladkowy wielki, mięsień czworogłowy uda i mięsień trójgłowy łydki.

  1. Mięsień prostownik grzbietu – rozpoczyna się od kości krzyżowej, a kończy u podstawy czaszki. Jest mięśniem biegnącym po obu stronach kręgosłupa, między wyrostkami kolczystymi kręgów. Pełni niezwykle ważne funkcje w organizmie. Jest odpowiedzialny za lokomocję, a jego jednostronne działanie umożliwia zgięcie boczne i skręt tułowia, jak również ruchy szyi. W przypadku działania obustronnego, prostownik grzbietu umożliwia prostowanie i zginanie kręgosłupa oraz szyi. Jest głównym mięśniem zapewniającym utrzymanie stabilnej, wyprostowanej pozycji ciała.

Ćwiczenia wzmacniające

  • Pozycja wyjściowa: klęk podparty. Naprzemienne unoszenie jednej, wyprostowanej kończyny górnej i przeciwnie znajdującej się kończyny dolnej. Utrzymanie pozycji 15 sekund.
  • Leżenie przodem, kończyny dolne wyprostowane i złączone, a dłonie splecione na karku. Unoszenie tułowia do góry. Stopień trudności ćwiczenia można zwiększyć poprzez wykorzystanie ławeczki do ćwiczeń. W tym celu należy położyć się przodem na ławeczce i wysunąć tak, aby tułów znajdował się poza nią. Następnie należy unosić tułów zwieszony w powietrzu.

Ćwiczenia rozciągające ...  Czytaj całość

Odeszła od nas do wieczności Grażyna Okrajek.

W dniu 24 czerwca 2019 r. odbył się pogrzeb naszej koleżanki z pracy – Grażyny Okrajek.

Była pedagogiem poradni aż do ubiegłego roku – łącznie przez 28 lat.

Liczne nagrody, jakie otrzymała – potwierdzają, że była osobą ambitną i pracowitą. Za wyróżniającą pracę otrzymała 9 nagród dyrektora poradni psychologiczno – pedagogicznej, a symbolicznym podziękowaniem za jej pracę zawodową była nagroda Prezydenta Miasta Krosna. ...  Czytaj całość

Spotkanie pedagogów i psychologów szkolnych z pracownikami MPP-P w Krośnie w ramach ,, Sieci współpracy i samokształcenia.’’

W dniu 31 maja 2019 r. odbyło się ostatnie w tym roku szkolnym spotkanie pedagogów i psychologów szkolnych w ramach ,, sieci współpracy i samokształcenia’’ na temat: „Ochrona zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży”

W ramach współpracy Miejskiej Poradni Psychologiczno – Pedagogicznej w Krośnie z Podkarpackim Centrum Edukacji Nauczycieli – spotkanie odbyło się w PCEN ; Oddział w Krośnie.

Na spotkaniu szkoleniowym omówione zostały następujące zagadnienia: ...  Czytaj całość

Uwaga na dzieci przed ekranem!!!

            Drodzy Rodzice, z pewnością wielu z Was ma wątpliwości, czy i w jakim wymiarze pozwalać swoim dzieciom na korzystanie z tabletów, smartfonów, telefonów i innych, równie atrakcyjnych dla młodych ludzi zdobyczy najnowszej elektroniki. Wielu z Was przeżyło też pewnie chwile grozy, kiedy to syn czy córka, którym ,, zarekwirowaliście ‘’ telefon zachowywali się tak, jakbyście ,,odcięli im dostęp powietrza’’ – takiego sformułowania użyła kiedyś w rozmowie ze mną zmartwiona matka uczennicy. Powszechność i łatwy dostęp do smartfonów i tabletów sprawiają, że szybko stają się one dla dzieci głównym źródłem rozrywki, wiadomości, kontaktów międzyludzkich, czasem – niestety- także forum dla hejtu i cyberprzemocy. To bardzo ważny i szeroki temat, wymagający od dorosłych zaangażowania, rozwagi, mądrego pokierowania krokami dziecka w świecie internetu i nowych mediów. Bardzo często jednak zdarza się, że to nasze dzieci sprawniej poruszają się w tym obszarze. Na początku jesteśmy zachwyceni, kiedy nasz mały brzdąc bez problemu włączy sobie bajeczkę na tablecie albo gierkę w telefonie.  Przyznajmy też, że nieraz sami podsuwamy maluchowi któreś z tych urządzeń, żeby na chwilę się czymś zajął i dał rodzicom odpocząć. Dzieci bardzo łatwo ulegają magii płynącej z małego ekranu- jeżeli nie poświęcimy im naszego czasu, naszej realnej obecności we wspólnych zajęciach, zabawach, rozmowach – możemy stracić ważny, autentyczny kontakt z naszym dzieckiem. Nie chcę Państwa straszyć ani demonizować faktu obecności technologii  IT w naszym rodzinnym życiu. Pragnę tylko uczulić rodziców na problem rozsądnego kierowania dostępnością tych urządzeń w odniesieniu do dzieci, zwłaszcza tych najmłodszych.

     Do  napisania tego artykułu skłoniła mnie analiza danych ujawnionych przez Światową Organizację Zdrowia, a dotyczących czasu spędzanego przez dzieci przed ekranami tabletów, telefonów, smartfonów, laptopów. WHO opracowała te informacje w kontekście rozwoju psychicznego i fizycznego dzieci, szacowała prawdopodobieństwo wystąpienia u dzieci w przyszłości chorób cywilizacyjnych związanych z czasem spędzanym przed ekranem (np. nadciśnienia, cukrzycy, otyłości). Na podstawie tych badań, specjaliści WHO sformułowali wnioski dotyczące udostępniania tych urządzeń dzieciom.

            Niemowlęta i dzieci do ukończenia drugiego roku życia- nie powinny mieć w ogóle kontakty z elektronicznymi ekranami. ...  Czytaj całość